Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

...τα γράμματα οι αριθμοί οι λίμνες και της ζωής μας τα αποσιωπητικά.//ΧΑΡΤΗΣ ΝΑΥΑΓΙΩΝ



ΒΥΘΟΣ
Η σιωπή είναι άβυσσος
έρημος και φωτιά
σιωπή το πριν και το μετά
η λύπη η κραυγή η αφωνία
μαζί και χωριστά
το Καλό και το Κακό σιωπή
και το νερό το τρεχούμενο
στο μονοπάτι της λήθης
σιωπή το κύμα το παλιρροϊκό
της ασίγαστης ελπίδας
η τρυφερότητα που καίει και κλαίει
το Είναι και το Μηδέν σιωπή
τα γράμματα οι αριθμοί οι λίμνες
και της ζωής μας τα αποσιωπητικά
Κι ακόμη τα χέρια μου μες στα δικά σου
κι ο τρόμος του πυροβολισμού που βρίσκει στόχο
σιωπή κι άλλη σιωπή ο αιφνιδιασμός
κι ακόμη πιο πολύ
εκείνη η ησυχία των μέσα μας σελίδων
Εφη Καλογεροπούλου
Χάρτης Ναυαγίων
μετρονόμος,2017



DEPTH
Silence is an abyss
wilderness and fire
silence what was before and what is after
sorrow cry mutation
together and apart
silence are the Good and the Bad
and running water
on the path of oblivion
silence the tidal wave
of unquenched hope
tenderness that burns and weeps
silence is Being and Naught
letters numbers lakes
and the dots of our life
Even my hands in yours a
nd the fright of a gunshot that finds its target
silence and more silence the surprise
and more so
the peace and quiet of our inner pages
CHART OF SHIPWRECKS
μτφρ: Γιάννης Γκούμας

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

......η θάλασσα γύρω του έχει δίχτυα ο βυθός σφουγγάρια κι η νύχτα κόκκινους αγγέλους ...

ΑΝΑΛΗΨΗ
Έγινε νησί απελπίστηκε

σωρός από σκοτάδι
ξεδίπλωσε τον εαυτό του έξω απ’ την πόρτα
τώρα μπορεί να τον δει ολόκληρο τον εαυτό του
φεύγει ψάχνει επιστρέφει
κρατά φακό φωτίζει το τρύπιο του καπέλο
βρίσκει το ρολόι, ρολόι τσέπης γίνεται χρόνος
πατά στη ζυγαριά μετρά θερμοκρασία
τον βρίσκει κι από χιόνι πιο ελαφρύ παράξενο
η θάλασσα γύρω του έχει δίχτυα ο βυθός
σφουγγάρια κι η νύχτα κόκκινους αγγέλους
μια σωματική ανάμνηση που λιώνει τον κυκλώνει
δελφίνια ψάρια στα βαθιά κι ένα άλογο λευκό
καλπάζει χρόνια από πού ήρθε; Πού πηγαίνει;

Στον επόμενο τόνο η νύχτα πίνει οινόπνευμα
μασάει νικοτίνη
ντύνεται πουλί πετά
κλείνει τα μάτια
είναι παντού
βρέχει φωτιά
κι αστέρια

Eφη Καλογεροπούλου
Χάρτης Ναυαγίων


εκδ: μετρονόμος,2017
 

ASCENSION
He became an island he was desperate
a heap of darkness
he drew himself up to his full height outside the door
now he can see this entire self
he leaves he searches he returns
he is holding a torch he lightens his holed hat
he finds the watch, pocket watch he becomes time
he steps on the scales he calculates the temperature
it finds him lighter than snow strange
the sea around him has nets the seabed
sponges and the night red angels
a melting bodily memory encircles him
dolphins deep-sea fish and a white horse is galloping for years
where did it come from? Where is it going?
Next, the night is drinking alcohol
chews nicotine
dresses as a bird and flies
he shuts his eyes
he is everywhere
it’s raining fire
and stars
ΧΑΡΤΗΣ ΝΑΥΑΓΙΩΝ//Chart of Shipwrecks
μτφρ: Γιάννης Γκούμας

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Fr. Nietzsche, Τάδε Έφη Ζαρατούστρα


«Είναι ακριβώς το ελάχιστο, το πλέον ήσυχο, πλέον αιθέριο,
το θρόϊσμα μιας σαύρας, μια ανάσα, ένα ξεγλίστημα, μια ματιά
στιγμιαία
είναι η ολιγότητα που ανοίγει τον δρόμο για την ευτυχία.
Ήρεμα, τώρα



Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

απόκρυφο///Sylvia Plath

ΑΠΟΚΡΥΦΟ


Ο αέρας είναι ένας μύλος από αγκίστρια—
Ερωτήσεις χωρίς απάντηση,
Λαμπερές και μεθυσμένες σα μύγες
Που του φιλιού τους το κεντρί είναι αβάσταχτο
Μέσα στις δυσώδεις μήτρες του μαύρου αγέρα κάτω απ` τα πεύκα το καλοκαίρι.
Θυμάμαι
Τη νεκρή μυρωδιά του ήλιου στις ξύλινες καμπίνες ,
Την ακαμψία των ιστίων , τα μακριά αλατισμένα σάβανα.
Αν έχεις αντικρίσει μια φορά το Θεό , ποια είναι η γιατρειά;
Αν έχεις μια φορά κατακτηθεί
Χωρίς να μείνει ούτ` ένα κομμάτι,
Ούτε καν ένα δάχτυλο , και αναλωθεί,
Αναλωθεί απόλυτα, στην πυρκαγιά του ήλιου,
Μέσα στο φως από βιτρώ αρχαίων καθεδρικών
Ποια είναι η γιατρειά;
Η όστια της μετάληψης;
Το βάδισμα πλάι σε ακύμαντα νερά; Η μνήμη ;
Ή να διακρίνεις τα λαμπρά ίχνη
Του Χριστού στα πρόσωπα των τρωκτικών,
Των δειλών λουλουδοφάγων, εκείνων
Που έχουν τόσο ταπεινές ελπίδες, ώστε αισθάνονται άνετα-
Καμπουριασμένη στο παστρικό σπιτάκι της
Κάτω από τις ακτίνες της αγράμπελης.
Άραγε δεν υπάρχει μεγάλος έρωτας, μόνο τρυφερότητα;
Θυμάται η θάλασσα
Εκείνον που βάδισε πάνω της ;
Το νόημα διαρρέει από τα μόρια .
Οι καμινάδες της πόλης αναπνέουν, το παράθυρο ιδρώνει,
Τα παιδιά σκιρτούν στα κρεββάτια τους.
Ο ήλιος ανθίζει , είναι ένα γεράνι.
Η καρδιά δεν έχει σταματήσει.
Sylvia Plath
ποιήματα
μτφρ: Κατερίνα Ηλιοπούλου, Ελένη Ηλιοπούλου
εκδ: κέδρος 2003

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

"Το νερό μαθαίνεται απ'τη δίψα"/Emily Dickinson




Το Νερό, μαθαίνεται απ’ τη δίψα.
Η Στεριά – απ’ το αρμένισμα στα Πέλαγα.
Η Έκσταση – απ’ την οδύνη –
Η Ειρήνη, απ’ των πολέμων της το χρονικό –
Η Αγάπη, απ’ του τάφου το ανάγλυφο –
Τα Πουλιά, απ’ το χιόνι.


Emily Dickinson
"44 ποιήματα και 3 Γράμματα"
Μετάφραση: Ερρίκος Σοφράς,
εκδ: Το Ροδακιό,2008